„Fach, że hej – czyli ocalić dla potomnych” to projekt badawczo-multimedialny poświęcony dokumentowaniu ginących zawodów i tradycyjnych rzemiosł Podkarpacia. W dobie dynamicznych
zmian technologicznych, cyfryzacji, sztucznej inteligencji i globalizacji, chcemy przybliżyć widzom ludzi, którzy pozostają wierni dawnym profesjom przekazywanym z pokolenia na pokolenie, często w niezmienionej formie od wieków. Projekt ma na celu: zachowanie i udokumentowanie regionalnego dziedzictwa rzemiosła i rękodzieła, promocję zawodów ginących i tradycyjnych umiejętności wśród młodzieży, zwrócenie uwagi na potencjał edukacyjny i rozwojowy rzemiosła, budowanie wrażliwości kulturowej, archiwizację wiedzy praktycznej i kulturowej dla przyszłych pokoleń.
Projekt badawczo-multimedialny obejmował analizę zasobu lokalnego dziedzictwa rzemiosła oraz przygotowanie cyklu 8 odcinków, będących opowieścią o ludziach, którzy mimo ekspansji AI, nowinek technologicznych, postępowi technicznemu, automatyzacji, informatyzacji i globalizacji trwają przy dawnych profesjach. Tradycyjnymi metodami przekazywanymi z dziada pradziada – lub nieco zmodyfikowanymi – ciągle wytwarzają produkty i świadczą usługi, które jeszcze nie tak dawno były niezbędne do życia lub znacząco wpływały na poprawę jego komfortu. Od wieków rzemieślnicy tworzyli kulturę materialną, byli fundamentem i pionierami nowoczesności, ale także strażnikami przestrzegania ustalonych zasad i jakości. Zdun, kaletnik, rymarz, kowal, zegarmistrz, introligator, młynarz, hafciarka, zielarka, ikonopisarka czy dmuchacz szkła, plecionkarz, wikliniarz, garncarz i zabawkarz to tylko niektóre zawody będące wytworem naszej cywilizacji, ale też i przez naszą cywilizację wysłane do lamusa. „Fach, że hej – czyli ocalić dla potomnych” to program, którego autorzy chcą ochronić przed zapomnieniem, tradycyjne
rzemiosło i wytwórczość rękodzielniczą na Podkarpaciu, która dla wielu osób – w tym młodych – może stać się kluczem do rozwoju zainteresowań i wskazówką do kształcenia się i doszkalania w
zawodach ginących oraz promocji tradycyjnego rzemiosła i kultury regionalnej – często niszowej i zlokalizowanej na peryferiach. Kolejne odcinki programu, będą okazją do pokazania ludzi
wykonujących niemalże niszowe, ale jak się okazuje ciągle potrzebne zawody. Będzie to też opowieść o tradycjach, zasadach, sposobach, a czasem i o przesądach, których przestrzeganie było i jest gwarantem sukcesu. To także przypomnienie technik opartych o naturalne i ekologiczne składniki, mających wpływ na życie z jednej strony wytwórców, a z drugiej odbiorców.
